+ 21-10-2011 Drunense duinen
Op zaterdag 21 october vertrokken om klokslag 9 uur 11 ATBers, waaronder twee echte veteranen, met de auto naar Kaatsheuvel. In Kaatsheuvel aangekomen werd de afspraak gemaakt om de uitgepijlde ronde van 25 km te rijden en daarna op het vertrekpunt gezamenlijk even te ontspannen. Het parcours lag er schitterend bij met vele singletracks en diverse hoogteverschillen. De route is perfect uitgepijld zodat iedereen de volledige route kan rijden zonder verkeerd te rijden. Het weer was eveneens schitterend zodat wij konden genieten van even prachtige rit. Nadat de wij de eerste ronde afgelegd hadden, en even gebabbeld hadden over de eerste ronde, gingen we op pad voor een tweede ronde. Tijdens deze tweede ronde kwamen velen erachter dat het wel een zware opgave was en kwam de vermoeidheid zijn deel opeisen. Patrick kreeg te maken met een technisch probleem en moest de route verlaten om over de weg terug te rijden naar het vertrekpunt. Nadat we allen twee rondes afgelegd hadden hebben we gezamenlijk, onder het genot van koffie met een lekkere appelpunt, nog nagebabbeld over de rit. Al met al was het een geweldige rit over een afwisselend parcours en ging eenieder met een voldaan gevoel huiswaarts.
Piet Leijten
+ 18-12-2010 Alternatief voor Drunense Duinen (foto's)
Natuurlijk is het jammer dat de door de MTB- commissie georganiseerde uitstap naar de Loonse en Drunense duinen is afgelast. Overigens vind ik die afgelasting volkomen terecht, want je kunt op een relatief onbekend terrein met hier en daar spekgladde en besneeuwde paden niet voorzichtig genoeg zijn. Overigens is de kwaliteit van de vaste MTB- route van de Loonse en Drunense duinen op diverse MTB- forums (of is het fora?) goed te volgen.
Nadat in overleg de actuele weersituatie en verwachting was beoordeeld zijn we, omdat we nu eenmaal fanatieke sneeuwbikers zijn, om half tien vertrokken voor een tocht met als voorlopige bestemming “ergens richting Pannenhoef”. Met we bedoel ik Eric, Jan en ondergetekende.
Via de Koekoek, het Oosteind, waar het glad was, en de Wildert met dikke sneeuwlaag bedekte en dus zwaar lopende graspaden, zijn we de Pannenhoef ingedoken. Hier lag onder de bomen relatief weinig sneeuw en was de ondergrond zacht en niet lichtlopend. Af en toe zijn we gestopt om onze fotograaf Eric zijn werk te laten doen. Het resultaat daarvan zal wel op deze site te zien zijn. Het Trappistenklooster lag in vol wit ornaat, voor ons tegen de zon in, te glinsteren. We hebben nog geprobeerd richting Sprundel te rijden via de Lange Maten, maar een moeilijk berijdbaar en doodlopend paadje noopte ons terug te keren. Wel zijn we via de Reten en de Buisse heide beland in café “Het Anker” , als alternatief voor café “de Roestelberg” in Kaatsheuvel, waar de koffie uitstekend smaakte. In een geanimeerd gesprek met de eigenaresse bleek, dat de voormalige beheerders vroeger vriendschappelijke relaties onderhielden met een bekende bakkersfamilie uit Etten en dat zij zelf afkomstig was uit de Leur. (Zo, het evenwicht tussen Etten en Leur is weer hersteld!!!!)
Het Trappistenklooster hebben we links laten liggen, hebben via een zeer nat Veldekensberg, lange lanen en een stukje asfaltweg weer de Pannenhoef doorkruist. De bossen langs het Schuitvaart jaagpad lagen er prachtig wit bij, maar het ruiterpad liep een beetje zwaar. De Klappenberg was goed berijdbaar, de Muizenstraat spiegelglad en de Koekoek lag er in volle zon nog mooier bij, dan een paar uur geleden.
Nee, een 50 km tochtje ergens richting Pannenhoef is geen alternatief voor de Loonse en Drunense duinen, maar leuk was het wel.
Herman Deveneijns
+30-10-2010 Trainingsrit zaterdag
Afgelopen zaterdag ondanks de ochtendregen toch nog met 5man/1vrouw bij Roelofs vertrokken voor de mountainbikerit.
Er was enige haast om in het bos te komen, maar dat zag er dan ook prachtig uit.
Ook was de tocht goed te doen ondanks de gevallen regen; de meeste paden lagen er goed bij.
Alleen het gedeelte door het Liesbos; er waren maar 2 bikkels die hun fiets ook als waterfiets konden gebruiken en dus de gehele tocht hebben gereden. We waren precies op tijd terug voor de regen en hebben dus kunnen genieten van de schitterende herfstkleuren die het bos nu heeft zoals op de foto te zien is.
Aanstaande zaterdag vertrekken we weer om 13u30, dus tot dan.
De fietsende hovenier
+24-10-2010 Rit Ullicoten
Zondag heb ik een monstertocht gereden, ben namelijk met de gebroeders van Dijk naar Ulicoten gefietst daar de 45 km gedaan en weer terug naar huis gefietst totale afstand 105 km. Dit was voor mij erg wennen zo'n lange tocht maar voor de gebroeders is dit een opwarmertje!
Gelukkig rijden we dan niet zo hard ongeveer 24-25 km op de weg en kijken constant naar onze hartslag (de broertjes willen namelijk een duurtraining).Dit is wel wennen in het bos om door velen ingehaald te worden en er dan niet achteraan te gaan. Maar ik moet zeggen dat het me wel beviel; je gaat meer op je techniek letten en probeer zo soepel mogelijk (klein verzet ) te rijden. Zeker in de technische singeltracks kan ik nog veel leren van de mannen en dat is ook weer het leuke aan mountainbiken. Ik moet zeggen dat de terugweg wel zwaar was maar dat lag meer aan het weer (het sneeuwde flink) en de nog weinige trainingsuren op de fiets.
De fietsende Hovenier (alias Corné je weet wel die van Willy)
+24-10-2010 Rit Ullicoten
Het is tien over zeven, de wekker gaat! Ik trek snel mijn fietsspullen aan en gooi wat boterhammen (en andere geheimen dingen) naar binnen om uiteindelijk om acht uur bij D’n lelijke knecht te zijn. Daar was er afgesproken om te verzamelen en vanuit daar Maarten nog even op te pikken. We zijn vandaag dan ook met het vertrouwde viertal, vandaag zetten we koers naar Ulicoten. Na een paar kilometer te zijn omgereden omdat Fietspiet zijn Stom Stom een beetje chagrijnig was komen we uiteindelijk aan bij de start. Snel halen we de fietsen uit de auto en daarna schrijven we ons in voor de toertocht. Ik moest de tocht al met een achterstand beginnen want ik moest nog wat lichaamssappen uit mijn lichaam halen. Misschien wachten ze wel op mij, niet dus. Gelukkig heb ik het gaatje al snel dicht gereden en ik besluit dan wijselijk ook om tot de pauze lekker rustig aan te doen. De grond is wel modderig maar dat is altijd nog beter dan dat ijs van afgelopen weken. Met D’n Lelijke Knecht gaat het vandaag wat minder (komt het misschien door zijn gifgroene Kubus fiets??) en hierdoor begint hij al snel tegen een achterstand aan te kijken, terwijl Fietspiet nog ineens volle bak aan het rijden is.
Maarten probeert wat later ook eens stoer op kop te rijden met zijn crossfiets maar Fietspiet haalt hem redelijk gemakkelijk in en ik volg. Maarten kan niet volgen en we zijn dan ook nog maar met zijn tweeën en we wisselen af en toe van koppositie, Fietspiet de rechte stukken, ik de technische stukken. Nog net voor de pauze krijgen we als cadeautje nog een leuk crossbaantje met heel veel bochten en al snel begint nu het gat tussen Fietspiet en mij nu ook te groeien. Gelukkig hoefde ik bij de pauze niet lang te wachten totdat Fietspiet er was. Een paar minuten later komt ook Maarten eens kijken wat er te vinden is bij de pauze. Er staat op hem een lekker kopje snert te wachten en een snee peperkoek! We mogen dus niet klagen. Na een tijdje gewacht te hebben beginnen we ons af te vragen waar onze Lelijke Knecht is gebleven? We hebben geprobeerd te bellen maar helaas lukt dit niet, na verloop van tijd besluit Fietspiet om toch maar te gaan rijden.
Het tweede deel van de tocht is een wat makkelijker stuk en daardoor kan ook Maarten ook het tempo volgen. Na een tijdje worden we ingehaald door twee jongens die een wat harder tempo aanhouden en dit lijkt bij iedereen goed te gaan maar toch blijkt Maarten het tempo niet vol te kunnen houden. We zijn dus weer met zijn tweeën, het begint een klassiekers duo te worden zo. Na een paar kilometer achter de jongens te zijn gebleven besluit ik om er toch maar eens om er voorbij te gaan. Fietspiet volgt al snel maar vooral in de bochten pak ik steeds weer kostbare meters op hem. Een klein gaatje is geslagen maar doordat er toch weer rechte stukken bij zitten komt hij er toch steeds weer bij. Totdat ik plotseling ingehaald word door een crossfiets die denkt dat hij Sven Nijs is. Ik besluit te volgen en ik trap mezelf finaal kapot maar ik blijf aan zijn wiel hangen, hij probeert steeds aan te zetten maar het heeft geen nut. Fietspiet was inmiddels ook nergens meer te bekennen en al snel komen ik en de crossfietser bij de finish aan. De crossfietser kijkt een beetje chagrijnig naar mij en ik glimlach vrolijk naar hem, vandaag effe niet! In het cafetje staat D’n Lelijke Knecht ook te wachten en het bleek dat hij de route wat had ingekort. Ook Fietspiet en Maarten komen al snel aan en op het gemakje wordt de koers weer richting Etten Leur gezet. Vandaag lekker gefietst en gekletst en nu kan de fiets gepoetst worden, want vies is ie!
Adri Kapitein
+ 28-2-2010 Ritverslag Loonse & Drunense Duinen
's Morgens 7:45 uur. Wat een hondeweer zeg. Weet je het zeker? Het stilzitten heeft al lang genoeg geduurd, ik wil toch een rondje fietsen. De knieblessure is ver genoeg hersteld om weer te beginnen, 4 weken stilgezeten, dus het moet. Maar, neem ik me voor, wel kalm aan. Even de PC aan en buienradar raadplegen of het nog droog wordt. Zo te zien wordt het nog wel een paar uurtjes droog dus ik waag het er op.
Bij Roellofs aangekomen blijkt de opkomst ietewat tegen te vallen, alleen op Piet vd Sanden en Patrick Vissers heeft het weer geen invloed gehad bij het opstaan vanmorgen. Dus van dat kalm aan doen zal wel weinig terecht komen ben ik bang. Gedrieen rijden we naar “de Kets”.
Op het moment dat we daar op de fiets stappen gaat Pluvius net even koffie drinken en kan er zonder van bovenaf nat te worden aan de 25 km worden begonnen. Niet dat we schoon en droog blijven, door de vele regen is het parkoers lekker modderig met hier en daar geen plassen. Gelukkig zitten in dit parcours te weinig stukken in waarop de beide stoempers kunnen herstellen zodat ik het tempo goed kan volgen. Mij ligt dat draaien en keren wel en herstel pak ik in de afdalinkjes, terwijl P&P er gespannen een setje remblokjes er doorheen jagen. Toch merk ik in de laatste kilometer dat de conditie behoorlijk is weggezakt en moet er toch nog even op de tanden worden gebeten tot de finish.
Na een bakje koffie hou ik het voor gezien, Piet en Patrick zijn nog niet klaar en gaan nog wat kilometers maken op het asfalt (om te herstellen?)
Gerard Kalis
+ 21-2-2010 Bergen op Zoom
Wat een verschil met vorige week, geen sneeuw en slechts een klein beetje ijs. Zo krijg je weer zin in het fietsen en met mij meerderen, want het was redelijk druk. Ik had deze morgen afgesproken met Piet, Adri en Willy natuurlijk om te gaan mountainbiken in B.O.Z. Piet, Adri en ik de 90 km en Willy de 60 km. Na hard van start te zijn gegaan (was ik schuldig aan) bleek dat Piet niet technisch was onderlegd, maar hij maakte dit meer dan goed op de vlakke stukken. Na de 2e pauze (43 km) besloten we rustiger aan te gaan doen, want we waren nog maar op de helft. Bij splitsing stonden alle bordjes erop met km behalve 90 km na enige navraag bij verkeersregelaars moesten we rechtdoor. Adri had er zin in en ging met een ploeg crosfietsers er vandoor terwijl Piet en Ik samen bleven.
Maar wat blijkt na enkele km blijkt er toch een bordje te zijn verdwenen, want we waren bij de finish en hadden 61 km gefietst en dit kwam goed uit want Willy stond al bij de auto en had 51 km gereden, want ook die ronde kende een niet geheel accurate bewegwijzering. Adri was teleurgesteld maar wij vonden het wel prima zo, want B.O.Z. is een gevarieerd en redelijk zwaar parcours, met best wat hoogteverschillen. Ik kijk weer uit naar as zondag als we met hopelijk veel leden gaan mountainbiken in Loon en Drunense duinen om het seizoen op een gezellige wijze af te sluiten. Daarnaast kan je je techniek bij laten schaven door Stephan van Dijk. De fietsende hovenier en echtgenote zijn dan zeker van de partij en hopelijk dus tot zondag.
De fietsende Hovenier.
+ 14-2-2010 Barre tocht Berkenbeek
Op deze valetijnsdag samen met 3 maten vanaf Schijf op de fiets naar Berkenbeek gereden om daar 45 km te gaan mountainbiken.
Toen we vertrokken sneeuwde het nog niet en was de weg ernaartoe nog goed te doen, maar onderweg kwam die verrekte sneeuw al weer naar beneden dwarrelen.(is vorst alleen al niet genoeg deze winter!) Maar ja nog 3 weken en dan begint alweer het wegseizoen en we willen natuurlijk wel een beetje goed aan de start staan dus rijden met die hap.
En een spijt dat ik had van deze keuze ten eerste was het 3/4 weg of boerenpaden (ijsbanen) en 1/4 bos en ook daar 1 glij partij.
Tot de pauze de route gedaan (met kramp in handen en billen) en hierna de kortste route naar de start waar we gelukkig met iemand mee terug konden rijden naar Schijf.
Iemand die twijfelde over of onze veldtocht wel doorgang had mogen vinden had deze tocht maar eens moeten rijden(glijden) levensgevaarlijk! Hartslag was d1 of d0 (17 km per uur) maar voor het gevoel d3 van de spanning. Moraal van dit verhaal voortaan met dit weer beter een onbijt op bed met mijn eigen valentijntje, of gaan spinnen, taxen of wandelen.
De fietsende hovenier
+ 7-2-2010 Rit Oosterhout
Om 8 uur werd verzameld bij Roeloffs door een 5-tal leden van de club. Ik was al van plan om op de fiets heen en terug te gaan om daar de 75 kilometer te rijden en Willy ook maar voor de korte ronde, Piet v/d Sanden was hier uiteraard ook wel voor in en met enige overtuigingskracht waren ook Maarten en Patrick van de partij.
Op de heenweg werden we engzins belemmerd door een lekke band en met een pomp die niet werkte, een gaspatroon wat wel leegging zonder dat de band hard werd en een pomp die niet van de fiets af kan, konden we na hulp van een medefietser onze weg vervolgen.
Bij de start treffen we nog een paar turfrijders en dat lijkt een erg goede keuze. Het blijkt een erg mooie, goed georganiseerde tocht. Bij de eerste pauze wordt duidelijk dat er voor iedereen wat wils is; Willy gaat voor de 25 km, Patrick en Maarten gaan voor de 45 km en Piet en ik gaan voor de 75 km. Achteraf blijkt dat de 25 na de pauze niet bestaat, de 45 km blijkt 36km te zijn en de 75 blijkt 61 te zijn. Maar met de heen- en terugweg toch voor iedereen een mooie fietsdag met voldoende mogelijkheden qua training in D1-D2-D3.
De fietsende tuinman
+10-1-2010 Clubrit met gladheid
Het is kwart over acht, de wekker gaat. Eigenlijk was ik al wakker maar had besloten om te blijven liggen totdat de wekker ging. Het is eigenlijk geen weer om te fietsen maar omdat er voorlopig toch geen betere weersverwachtingen komen toch maar besloten om te gaan fietsen. Snel even een ontbijtje genuttigd en hoppa, de fiets in de auto gelegd! Op naar Etten Leur! Met als goede voornemen om vandaag niet te vallen!
Daar aangekomen gooi ik de fiets uit de auto en trek ik mijn fietsschoenen aan en zet ik mijn helm op. Naar de omstandigheden is er een goeie opkomst, we tellen vandaag namelijk vijf man, naja eigenlijk 4,5 want Patrick (alias D’n Lelijke Knecht) kunnen we eigenlijk niet voor heel aanrekenen. Na wat gekeuvel is er besloten om zo goed als mogelijk het normale eigen rondje te rijden. Eenmaal bij het viaduct aangekomen wordt de eerste wijziging al doorgevoerd we gaan nu linksaf in plaats van de gebruikelijke rechtsaf. Rechtsaf zou het immers een ijsplaat zijn, natuurlijk was linksaf ook heel glad en al snel lag Patrick en Willy al samen op de grond. Toeval?
Nu iedereen door had dat het toch echt glad was werd er voorzichtig gereden naar de rand van het bos toe. Maar nog voordat we daar aankwamen had Fietspiet met zijn uitmate goeie balanstechniek de grond meerdere malen van dichtbij mogen zien. Gelukkig was het in het bos een stuk beter en hier konden we ook een lekker tempo aanhouden. Na verloop van tijd komen we uit het bos en daar liggen de bekende ijsplaten weer. Op een gegeven moment valt Patrick weer en hierdoor kijk ik naar achter (met een stiekeme glimlach) maar hierdoor glijd ik ook onderuit, waarbij er nog harder gelachen wordt. Missie mislukt , maar het is dan ook erg glad vandaag. Bij het volgende bos aangekomen komen we naar verloop van tijd onze Jan Oostvogels tegen die moederziel alleen het rondje in tegengestelde richting aan het fietsen is. Hij is weer stiekem aan het trainen, ik ben benieuwd wat hij in de zomer allemaal gaat presteren. Bij de pauze aangekomen wordt er even uitgerust en een drankje genuttigd. Er wordt besloten om via de weg naar huis te rijden maar na afscheid van Corne en Willy te hebben genomen (gaan via bos naar huis) gaat het gas erop. Al snel kan ik op een recht stuk mezelf niet bedwingen en ik gooi dan ook het gas erop met als doel om los te raken van Fietspiet en Patrick. Helaas lukt me dit niet en al snel komen we bij het Liesbos aan waar er nog snel een rondje doorheen wordt gefietst. Al met al een gezellige tocht gefietst en we hebben toch weer buiten gefietst, dat is leuker dan op de Tacx te zitten. Wat een pokkeweer!
Adri Kapitein
